Klasa sama w sobie nic nie znaczy. Zresztą ma wiele znaczeń, choć nie o szkolnej będę tutaj mówić. A kim właściwie jest facet z klasą? Czy musi być przystojny? Bogaty? Jeździć BMW? Dobrze byłoby, gdyby miał doktorat, kilka pasji, świetną pracę i jeszcze najlepiej potrafił ugotować risotto.

No właśnie. I co dalej? Czy naprawdę o to chodzi? Bo jeśli tak, to wystarczyłoby stworzyć listę wymagań, odhaczyć odpowiednie rubryki i gotowe. Facet z klasą znaleziony.

A jednak... to nie takie proste. Gdyby było, kobiety nie spędzałyby godzin na analizowaniu wiadomości składającej się z dwóch słów. Nie zastanawiałyby się nad milczeniem, przed którym nie było żadnej kłótni. Nie próbowałyby zrozumieć zniknięcia po obietnicy, której ktoś najwyraźniej nigdy nie zamierzał spełnić.

Więc o co naprawdę chodzi z tą klasą?

O szacunek.

O dotrzymywanie słowa.

O odwagę, ale nie tę filmową, ratującą świat przed asteroidą. Tę zwyczajną, codzienną.

O bliskość.

O wsparcie.

O rozmowę, która nie przypomina monologu.

Brzmi nieprawdziwie?

Może.

Ale dla mnie taki właśnie jest ten FACET Z KLASĄ.